Dezelfde content is vaak via meerdere adressen bereikbaar zonder dat iemand dat zo bedoeld heeft: met en zonder www, via http en https, met tracking- of sorteerparameters, als printversie. Voor de zoekmachine zijn dat verschillende pagina’s met identieke inhoud. In plaats van ze allemaal te tonen, groepeert Google ze en kiest er één: de canonieke pagina. De andere worden als duplicaten beschouwd en minder vaak gecrawld. Waar het voor jou om gaat: dat de gekozen versie ook echt de versie is die je in de resultaten wilt zien.
Hoe je de canonieke URL aangeeft
Google beschrijft meerdere signalen, die niet even sterk zijn:
- De permanente redirect: een sterk signaal, te gebruiken als het oude adres geen reden meer heeft om te bestaan (overstap naar HTTPS, keuze voor het domein met of zonder
www). - De tag
rel="canonical"in de HTML-head, of de HTTP-headerLinkvoor een pdf: een sterk signaal, als de varianten bereikbaar moeten blijven voor bezoekers. - Opname in de sitemap: een zwak signaal, maar wel in dezelfde richting.
<link rel="canonical" href="https://voorbeeld.nl/gids/">Belangrijk: Google benadrukt dat de aangegeven voorkeur een hint is, geen regel. Spreken je signalen elkaar tegen (canonical naar A, sitemap en interne links naar B), dan kan Google een ander adres kiezen dan het jouwe. De URL-inspectietool in Search Console laat zowel de door jou opgegeven canonieke pagina zien als de pagina die Google heeft gekozen.
Goede werkwijze
- Een absoluut adres in de tag, met protocol en domein.
- Een canonical op de canonieke pagina zelf, die naar haar eigen adres verwijst.
- Eén opmaakmethode: de HTML-tag of de HTTP-header, niet allebei.
- Consistente signalen: interne links, sitemap en hreflang-tags moeten allemaal naar de canonieke adressen wijzen.
- Geen robots.txt om duplicaten te beheren, en geen
noindexom binnen een site de canonieke versie te kiezen: Google raadt dat uitdrukkelijk af.
Het bredere verschijnsel van identieke of sterk gelijkende pagina’s komt aan bod in de definitie van duplicate content.
Voor WordPress
WordPress voegt zelf een canonical-tag toe aan losse content (berichten, pagina’s, eigen berichttypes), een functie die er sinds versie 2.9 in zit. Voor archieven, categorieën of de berichtenpagina doet het dat niet: SEO-plugins vullen dat gat en laten je een eigen canonieke URL voor een bepaalde pagina instellen, handig als een artikel elders opnieuw wordt gepubliceerd. Controleer ook of het siteadres (Instellingen > Algemeen) het juiste protocol en domein gebruikt: dat adres vormt de basis van de gegenereerde canonieke URL’s.
Het adres van technische bestanden wijzigen of WordPress verbergen raakt de adressen van je content niet, en dus ook hun canonieke URL’s niet. Bijzondere gevallen, zoals afbeeldingen die via een ander adres worden geserveerd, staan in ons artikel over verbergen en SEO.