Taalmodellen lezen volledige webpagina’s slecht, vol menu’s, scripts en advertenties, en hun contextvenster is beperkt. Het idee achter llms.txt is ze op een vast adres een overzichtelijke, beknopte inhoudsopgave van de site te geven. Het bestand wordt vaak gepresenteerd als “de robots.txt voor AI”, maar die vergelijking is misleidend: het geeft geen toestemming en verbiedt niets.
Herkomst en format
Het voorstel werd op 3 september 2024 gepubliceerd door Jeremy Howard op llmstxt.org. Het bestand staat in de root (/llms.txt) en is in Markdown geschreven in een vaste volgorde: een kop van niveau 1 met de naam van de site, het enige verplichte onderdeel; een samenvatting in de vorm van een citaat; optionele alinea’s; en daarna secties van niveau 2 met lijsten van links, elk eventueel gevolgd door een korte toelichting. Een sectie met de titel “Optional” bevat de minder belangrijke links die een agent mag overslaan.
# Atelier Voorbeeld
> Winkel in handgemaakt keramiek in Utrecht: catalogus, workshops en onderhoudstips.
## Gidsen
- [Steengoed onderhouden](https://voorbeeld.nl/gidsen/steengoed-onderhouden/): afwassen, oven, vaatwasser
- [Servies kiezen](https://voorbeeld.nl/gidsen/kiezen/): materialen en gebruik
## Optional
- [Geschiedenis van het atelier](https://voorbeeld.nl/over-ons/)Het voorstel raadt ook aan van elke nuttige pagina een Markdown-versie te publiceren, op hetzelfde adres met .md erachter. De site presenteert zich als een voorstel waaraan iedereen kan bijdragen: het is geen standaard die door een standaardisatieorganisatie is vastgesteld.
Wie gebruikt het echt?
Aan de kant van Google is het antwoord gedocumenteerd. De handleiding over optimaliseren voor generatieve AI, gepubliceerd op 15 mei 2026, zegt dat er geen tekstbestand voor AI nodig is om in de zoekresultaten te verschijnen. Op 15 juni 2026 voegde Google daar een verduidelijking aan toe: een llms.txt-bestand maken en bijhouden schaadt niet en helpt niet voor de zichtbaarheid of ranking in Google Search, en je kunt het houden voor andere diensten die het wel gebruiken.
Voor de andere assistenten is niets vergelijkbaars gepubliceerd: hun pagina’s over crawlers beschrijven hoe ze robots.txt respecteren, niet dat ze llms.txt lezen. Het bestand wordt vooral gebruikt door sites met technische documentatie, vaak automatisch gegenereerd door hun documentatieplatform. Voor de plek van dit bestand in een zichtbaarheidsstrategie kun je de definitie van GEO lezen.
Voor WordPress: moet je er een maken?
De kosten zijn laag, het aangetoonde voordeel is nul voor Google en elders nauwelijks gedocumenteerd. Publiceer je er toch een, met de hand of via een SEO-plugin die het genereert, behandel het dan als elk ander openbaar bestand:
- Zet er alleen pagina’s in die al openbaar en indexeerbaar zijn, net als bij een XML-sitemap: nooit een stagingomgeving, een klantomgeving of een intern document.
- Vermeld er niet de WordPress-versie, de geïnstalleerde plugins of het inlogadres in: dat zou aanvalsbots helpen bij fingerprinting.
- Publiceer je
.md-versies van pagina’s, controleer dan dat ze geen concepten of content voor leden blootgeven. - Controleer wat een automatische plugin genereert, en wees er even waakzaam mee als met andere plugins: updates, een actieve ontwikkelaar.
De status van het voorstel, de belangrijkste data en de voorzorgsregels staan uitgebreid in ons artikel over robots.txt, llms.txt en gestructureerde data op een beveiligde WordPress-site. Om te bepalen welke AI-bots je toelaat, lees ook onze analyse van GPTBot, ClaudeBot en PerplexityBot.